Cyberprzemoc jako problem dla współczesnej edukacji.

 

 Cyberprzemoc, czyli świadoma i celowa agresja elektroniczna.

Odkąd zaczęliśmy nazywać świat globalną wioską, na przełomie XX i XXI wieku, wraz z rozwojem techniki oraz coraz większą dostępnością nowych mediów, a także różnorodnością ich możliwości, zagrożeniem dla młodych użytkowników Internetu stali się również ich rówieśnicy. Ten problem został zauważony zaledwie parę lat temu, ale szybko zyskał miano poważnego problemu społecznego, a jego profilaktyka jest aktualnie priorytetem większości szkolnych programów wychowawczych, zarówno w Polsce jak i na świecie.

       W odróżnieniu od dotychczasowej, „tradycyjnej przemocy” cyberprzemoc charakteryzuje wysoki poziom anonimowości sprawcy, to ogromne pole ekspresji agresorów. Jeszcze do niedawna, przemoc wiązała się z użyciem siły. Dziś, aby wyrządzić komuś krzywdę: ośmieszyć, zniszczyć reputację, dobre imię, lub nawet karierę, wystarczy dostęp do Internetu. Charakterystyczne dla problemu jest niebywałe tempo rozpowszechniania materiałów skierowanych przeciwko ofierze, a także ich dostępność w Sieci. Z tego właśnie powodu to zjawisko jest szczególnie niebezpieczne- rozpowszechnione przez prześladowcę materiały pojawiają się w Sieci niemal natychmiast i zdarza się, że zyskują „popularność” zanim dowie się o nich ofiara, a ich usunięcie jest właściwie niemożliwe. Ponadto, każdy z nas jest narażony na atak właściwie w każdym momencie, niezależnie od pory dnia czy nocy, ani miejsca.

      Kolejnym ważnym aspektem jest niski poziom społecznej kontroli takich zachowań. Bardzo trudno jest zauważyć, że któryś z naszych wychowanków, uczniów, znajomych doznaje krzywdy za pośrednictwem mediów elektronicznych, szczególnie jeśli mamy małą wiedzę i niewielkie doświadczenie związane z korzystaniem z technologii informacyjnych. Tym groźniejszy staje się problem im niższy jest wiek ofiary, a co za tym idzie jej delikatna psychika i specyficzne priorytety, ogromna waga poczucia akceptacji przez grupę rówieśniczą.

     W 2010 roku Instytut GFK Polonia przeprowadził sondaż, z którego wynika, iż co drugi rodzic w Polsce nie do końca wie, czym zajmuje się jego dziecko w sieci. I mimo, że 90% badanych deklaruje, że zdaje sobie sprawę z niebezpieczeństw na jakie jest narażony młody internauta, to zaledwie 40% dorosłych stara się kontrolować swoje pociechy w Internecie. Według statystyk ponad 50% dzieci, które korzystają z Internetu pada ofiarą przemocy werbalnej, np. kierowane są w stosunku do nich są wulgarne przezwiska, poniżające zwroty, są ośmieszane, straszone lub szantażowane. Zdarzają się sytuacje włamań na konta społecznościowe i komunikacyjne, prywatne adresy e- mailowe. Coraz więcej dzieci posiada własne telefony komórkowe ze stałym, nieograniczonym dostępem do Internetu, a im większa swoboda z ich korzystania, tym liczba tego typu przypadków będzie rosła.

     Aby zapobiegać kolejnym tragicznym przypadkom cyberprzemocy i uniknąć niewinnych ofiar, pierwszym krokiem do skutecznej profilaktyki przemocy rówieśniczej w Internecie powinno być oswajanie z problemem, uświadamianie. Uświadamianie nie tylko dzieci, ale przede wszystkim ich rodziców, nauczycieli, wychowawców i pedagogów- informowanie o rosnącym problemie i o zagrożeniach, jakie ze sobą niesie dla najmłodszych.

      W związku z tym w szkole organizowane są warsztaty profilaktyczne, spektakle profilaktyczne, pogadanki na godzinach wychowawczych, lub zajęcia „Spójrz inaczej”, na których prowadzone są rozmowy na ten temat.

 

Dodatkowe informacje